در یک همایش چندین دانشجو و استاد دعوت شده بودند.
دعوت به این نمایش جهت نمایش یک فیلم به دانشجویان و اساتید و حضار بود.
فیلم شروع شد.همه هیجان داشتند.در فیلم دوربین به سمت سقف اتاق چرخید و همینطور 5 دقیقه... 10 دقیقه... 15 دقیقه گذشت و چیز دیگری در فیلم مشاهده نشد که تمامی حضار صبرشان به سر آمد و از خود برخاستند و در حال ترک سان بودند.
ناگهان کسی که آنان را دعوت کرده بود فریاد زد:
این تنها 15 دقیقه از زندگی یک جانباز جنگی بود که نمیتواند سرش را بچرخاند حال آنکه او باید سالها این صحنه را تحمل کند اما شما نمیتوانید 15 دقیقه این صحنه را تحمل کنید.

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))