بــعضــی‌ وقــتها بعضــی‌ آدمــا بــدون در زدن وارد زنــدگیــت میـشـن ...! انـقـدر خــوبــن کــه چــشـم بــاز میکــنی‌ مـی بیــنی‌ یـه فصــلی از زنــدگیــت شــدن ... بــاهــات آفــتــابــی میــشــن ، بعــضــی‌ وقــتــام کــه دلــت گـرفـتــه بـا تـو میــبــارن ... بــدون اینــکه بفهــمـی فقــط دوســشون داری ... انقــدر بــودنـشــون تــو لحــظه‌هــا‌ت پــُـر رنگــه کــه دوســت داری همــه ی عـاشــقانــه‌ هـاتـو بــراشــون بنــویـســی‌ ... ایــنا هــمونــایــین کــه مثــل خــوابــهــای کـودکــی شــیریــنــن امــا حـیـف خیــلـی‌ کــوتـاه ... بــدون در زدن مــیـان ... یـواشـکــیم... مـیــرن ... اینـا هــمـون آدمـایـیــن کـه هــیـچــوقـت تــکــراری نـمیــشن ... فقــط بــا رفــتنــشـون یـه فصــل ســرد ، خیـلــی‌ ســرد از زنــدگــیــت شــروع مــی‌شــه ... ســرد ســرد ... !!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(