رفت...
نه اینکه بد باشه و بره...
نه...
نه اینکه خیانت کرد و رفت...
نه...
رفت پِی زندگیش...
رفت به آرزوهاش برسه...
توو رابطمون خیلی چیزا رو تجربه کردیم...
نه از نظر بد...یه رابطه ی پاک بود...
یه حس پاک که شاید تا مدت ها توو وجودم بمونه...
که شاید تا مدت ها گونه هامو خیس کنه
شاید هرسال عید با آهنگ عید بی تو یادش بیوفت�
شاید هر پاییز تووی کوچه پس کوچه های انقلاب راه برم و به آهنگ برف و بارون گوش بدم...
خدا کنه بارونم بیاد
شاید دیگه نتونم گالری عکسمو بار كنم..
شاید دیگه نتونم عاشق بش�
شاید هر روز به خودم لعنت بفرستم که چرا جلوشو نگرفت�
ولی من وقتی خوشحالم که اون باشه...
چه فرقی میکنه کجا و با کی ?
چه فرقی میکنه از من خبر داره یا نه ?
واسم نگاهای دزدکی بسه..
واسم خاطره ی صدا زدنای یهوییش بسه
واسم خنده های دوتاییمون به عالم و آدم بسه
رفت ولی خاطره اش موند روو تن این شهر...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(