توخیابون راه میرفتم دوتا دوست رو دیدم می گفتنو می خندیدن دقیقه ای نگذشت یکیش یه حرفی زد اون یکی تحمل نکرد و رفت...به همین سادگی!!اونی که رفت رفته.اونی که موندبیچاره شد.
رفتم که جلو گفتم .همراه شما بودم .همراه بهترین خاطرات زندگیم.
روشو برگردون سمت من منو دید چشماش پر اشک شد.
بهش گفتم منم موندم مثل توشدم تو هم شدی مثل من.خوش اومدی به جمع ما.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(