نـگـاش کـردم از دور ...
چـقـد خـوشـگـل شـده بـود ...
ازدواج کــرده بــود ...
دسـتـــ تــو دسـتـــِـ عـشـقـش داشـتـن قـدم مـیـزدن ...
مــن فــقــط سـکـوت کـردم ....
راسـتـش وقـتـی تــو خـیـابـون یـا تـرکِ مـوتـور یـه پـسـرودخـترِ
جـوون مـیـبـیـنـم کـه آروم آروم دارن مـیـرن و مـیـخـنـدن
بـی اخــتـیـار تــا وقـتـی شــب مـیـخـوام بـخـوابـم سـکوت
مـیـکـنـم ... فــقـط سـکـوت ...
خـدا هـمـشـو مـیـشـنـوه و مـیـبـیـنـه ...
مـرسـی از دوسـتـان ...
ایـشـالله پـسـت خـوشـبـخـتـی تـک تـکـتـونـو ایـنـجـا بـخـونـ�
هـمـه بـلـنـد بـگـیـن ایـشـالله ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(