میخوام یک نفس تا مرگ برم...
چشمهامو ببندم و قید همه چیو بزنم....
دوست دارم وقتی چشمهامو باز میکنم دیگه بلد نباشم نفس بکشم!!!
دیگه یادم رفته باشه چی بودم و هستم...
دیگه خستگی از تموم تنم بیرون بره...
دیگه بلد نباشم اشک بریزم...
دیگه بلد نباشم سکوت کنم...
دیگه بلد نباشم بغض کنم...
دیگه یادم نیفته که چقدر تنهام...
دیگه................
خدایا اجازه هست!!!!
حالم از دنیات به هم بخوره...؟؟؟ :(

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(