مـسـیـحا G1.Killer ۱۲ سال پیش
پیام

یــکـی از لـذتــایـی کــه نـیـست ...
ســرِ تخـت بـیـمـارسـتـان ، نـفـسـای آخـرتـم بــاشـه ...
بــعــد یــه دفــه عــشــقِ لـعـنـتـیِ قـدیــمـیـت کـه هـنـوزم دوسـتـش داری
بــیـاد بِـرسـه بـالـا سـرتــو بــگــه ...
عــزیــزم ، نـــرو ، بــرگـشــــتــــم ، بـرگـشـتـم کـه بـمونـم ، یـادتـه گـفـتـی
هـروقـت بـرگـردی مـیـگـی قـدم روی چـشــم ، تــوروخــدا نرو ، بــه پـیغمبر
دوسـتت داشـتـم ، نـشـد بـمـونــم ، جــان مــن ، قـسمـت مـیـدم ...
بــعـد تـو بـگـی:
بــه آخـریـن آرزومم رسـیـدم ، خــدایــا شــکـرت ، اشـهـدان لـااله الله و اشهد........
بــعـدش هـمـه چــی تــمـوم بــشــه ....
هــمـه چـی...
ـــــــــــ()ـــــــــــــــــــــــــــ .
ببخشید غـمگین بـود ...
یــا عـلــی
لــایـک = صــفــر

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.