پیام

رَفـــتـــَـــم نشــــستـــَــم کِـــنارش گــُــفتـــم:بــــــــــراے چے نمیــــــــرے گـــُـــلات رو بفـــــــروشـــــــــــے؟
گــفـــت:بفروشــــــــــــم کـــــه چــــــــے؟!تــــــا دیـــــــروز مےفروختــَـــم کـــــه بـــــا پولــِـــش آبجـــــــمو بــِـــبـــَـــرَمــــش دُکـــــتــُـــر.. دیشـــــــب حـــــالـــِـــش بــد شـــُـد و مــُـــرد؛بــــــا گـــریــــــــه گفـــــت:تـــــو مےخواستـــــــــــــے گـــُـــل بــِـــخــَـــری؟؟گفتـــــــم:بــِخــَـــرَم کـــــــه چـــــــــــے؟تـــــا دیـــــــــروز مےخریــــــدم براےِ عشـــقــَـــم اِمـــــــــروز فهمیـــــــــــدم بـــــــایـــَـــد فراموشــــــــش کـــُـــنــَـــم...!
اَشـــــکاشــــــــــو کــــه پــــــــاک کــــــــرد؛ے گـــُـــل بهـــــــــم داد و گفـــــت:بگیــــــــــــر؛بایــَـــد اَز نــــــــــــو شــــــروع کـــــــــرد..تـــــو بـــــــدون عشقـــــــــــت؛مـــــَـــــــن بـــــــــدون خواهــــــرم..!

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.