سَلامـــتی روزی کــــه ؛
به بابـــام بِگــَن، غمِ آخـَــرتون بـــاشه...
جــــوونِ خوبی بود...
سَــــلامتی روزی کــه...
بخـــاطرم مَطلَـــب بـــذاری...!
ولـــی نبـــاشَم لـــایک کُنـــ�
سَــلـــامتـــی روزی کـــه...
صِـــدام کنــی نَتــونم جـــواب بِــدم...
سَلـــامتی روزی کـــه...
پـــی اِم بِهِـــم بِـــدی...
وَلـــی دیگـــه خونـــده نَشــه...
سَـــلـــامَتـــی روزی کـــه...
دِلِـــت واســه قَــهرام تَــنگ بِشــه...
واسه خَـــنده هام...
واســـه اَخمــام...
واسه مَســخره بازیـــام...
شوخي هام..
تيکه کلامام...
ولی دیگه نیستم.
سَـــلامتی روزی کـــه...
تو میـــای سرمَـــزارمُ ... من خـــ ـــاک شُـــدم...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(