سلام ابجی ها وداداشای گلم...
من خیلی وقته تواین سایت عضوم اماپست زیادی نمیذارموفقط به حرفای شماگوش میدم...
من حالم خیلی بده...بدترازهمه ی شماها...
عشقم بادوسم بهم خیانت کرد...واماحالا...چندوقت دیگه مراسم عروسیشونه...جالب تراینکه بدونین عشقم پسرعموم بودکه به گفته ی خودش خیلی دوسم داشت...من وقتی فهمیدم دوستم عاشق عشقمه عشقموتوقلبم خاک کردمو دم نزدم...هیچکی نفهمیدمن چی کشیدم...
ازاونوقت تاحالا:
یک شب بدون یادش خوابم نبرده...هرشب جای شب بخیرعشقم بایه هندزفری وآهنگ هرشب ازعلی لهراسبی خوابیدم...بایه بالش خیس...
هیچکی ازم تاحالانپرسیده دردت چیه...نه دوستی ونه هیچکی ونه حتی خواهری...یه ابجی هم ندارم که حرفاموبهش بگم...
تنهام...خیلی تنهام...خودم هستموخدام...
نمیدونم چجوری تومراسم عروسیشون شرکت کنم...میترسم یهویی بغضم بشکنه ونتونم جلوی اشکاموبگیرم...دعام کنین...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(