•••°•••°•••°حـــــامـــــد 72 یا (| Ԑ |/|/ @ # •••°•••°•••°
زحــمــتــام بــرای ایــنــه کــه حــرفـام بـاورت بــاشــه
اگــه مــن یــه روزی مــردم یــه ســقــفــی رو ســرت بـاشــه
سـخـتــی مــیــکــشـم نـبـیـنـم کــه خــونــم روی اب بــاشــه
مــنــه پــیــرمــرد کــه رفــتم یــه عــکـسـی روی غـم بــاشــه
ســخـتـی انــقــد دیــدم . . . خـنـده رفــت از یــاد�
تــو بـخــنـد و شـاد بـاش . . . مـن بــا شـادیـت شـاد�
مــطـمـئـنـاٌ دیـدی عـشـقـت ایــنــجــ♥♥♥ــا جــا شــه
مــن مـیـرم بـانـی بـاش . . . اسـمـی از مـن بـاشـه
باور --- مهدی احمدوند ( توصیه میکنم یه بار گوش کنید)

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(