وخـتـی کـه مُدام بـه خُدا
داشتـم گِله میـکردم کـه :
خسـته شـدم مـنـو بِبَر پـیش خـودت ...!
یـه حسـی دعـوتـم کـرد بـه سـکوت،
یکـم کـه گوشـامـو تیـز کَرد�
دیـدم صـدای دعـا کـردن مــ♥ــادر�
واسـه سلامـتـیم همـه جـا رو پُر کـرده ...
اونـجـا بـود ، دلـیل لَبخَند های معـنی دار خُدا رو فـهمـیدم ...+