•••°•••°•••°حـــــامـــــد 72 یا (| Ԑ |/|/ @ # •••°•••°•••°
••••••••••••» » » عــاشـقـانــه هـای یــه دیــوونـــه
یکی دیگه از لذت هایی که هیچوقت نیومد این بود که :
یه روز با هم بریم بیرون بعد انقد راه بریم که بگه حامد خسته شد�
منم بهش بگم: ای جونم ... میخای ی ذره بشینی�
دنیام هم بگه : آره بخدا دارم از پا میوفت�
بعد از کمی سکوتِ بینمون بگه: حامد
من: جون دل�
- دنیام: سردمه
بعد منم با اینکه خودم دارم از سرما یخ میزنم بارونیمو در بیارم بدم بهش
اون دستاشو بگیرم تو دستامو بهش بگم: روانیتم...دیونتم...میدونستی؟
دنیام هم بگه: ما بیشتر آقامون ...
آخ که چ حالی میداد اگه میشد بشه
لایک: دنیام... بمون اگه بری چیزی درست نمیشه ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(