*^_^*Soltan***Mm72*^_^*
وقـــتی بــرای اولیـــن بار چشـــات میـــوفــته تو چشــــاش دلـــت مــی لــرزه و همـــاننده زمــین لرزه روحــت رو ویــران میکنــه و تـــوی مــدت زمــانی کــه باهـــاشی دوبـــاره روحـــت شـــروع به ساخــتن میـــکنه ولـــی ایــــن بـــار مســـالــح اســـتـــفاده بــرا ســـاختــنش فـــرق مـــیکنه. ایــن بــار با خنـــده هــاش با بــرق چشـــاش بــا گـــرمی دســتاش با حــرفهــای شـــیرینــش روحت دوبــاره زنــده میشـــه و به خــاطر همـــینه کــه هیــچ وقــت فرامـــوش نمیشـــه چـــون قســـمتی از وجـــودت شـــده...!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(