يه عزيزى نوشته بود سخت ترين کاردنيانديده گرفتن کسيه که دوستش دارى, ..اما بنظرمن سخت ترين کار اينه که کسى روکه دوس دارى..,بخواى باهاش مٽ بقيه ادما رفتارکنى,مٽ ادماى عادى ديگه, و وانمود کنى که برات يه ادم معموليه مٽ اطرافيان غريبه اى که بود ونبودشون همه ى وجودتو نمى لرزونه..
و براى اين که بهش ٽابت کنى رفتنش برات مهم نبوده مجبورى
توچشماش نگاه کنى,اب دهنتو قورت بدى,دستاتو مشت مى کنى تالرزش صداتو کنترل کنى, تموم احساس و گذشته ى مشترکتو نديد بگيرى وسعى کنى مٽل ادم هاى عادى وبى تفاوت بالبخند بگى:
سلام...
حال شماخوبه?...
خانواده خوبن?..
سلام برسونيد...
...خداحافظ...
مخصوصا اگه اون يه نفر فاميل باشه و مجبورباشى به اجبار نسبت فاميلى هرازگاهى ببينيش..
خيلى سخته بخدا

از دلتنگی خستم انقدی که نمیتونم بگم چقد هرکی مثل من انقد خستس لایک کنه بفهمم تنها نیستم

دل پیش کسی باشد، وصلش نتوانی
لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی
در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
درحال فرو خوردن بغضی سرطانی
آیا شده از شدت دلتنگی و غصه
هی بغض کنی ،گریه کنی،شعر بخوانی؟
دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم
ای کاش خودت را سر قبرم برسانی

عاقبت روزی مزار سرد من
معبد دنجی برایت می شود
عکس من با اخرین لبخند من
شاهد شب گریه هایت می شود
می گذاری سر به روی قبر من
سنگ قبرم می شود دنیای تو
از تمام انچه باهم داشتی�
یاد مـــــــــــــن می ماندو فردای تــــــو
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ♡

بی طاقتی این روزها جایی دلت گیر است
بو برده ام از شهر من قصد سفر داری
بو برده ام از عطر مشکوک تنت شب ها
جایی دگر عشقی دگر یاری دگر داری
سردی زمستانی در این گرمای تابستان
لب های بی رنگ و نگاهی بی ثمر داری
آهسته گفتی: دوستت دارم و از لحنت
معلوم شد از من کسی را دوست تر داری

دلم واسه ی روزای گذشته م خیلییی تنگ شده کسیو نداشتم بهش بگم اینجانوشتم میخوادتاییدبشه میخوادنشه