یکی دیگه از فانتزی هام اینه که یکی از دیالوگ های حشمت فردوس (فیلم ستایش) رو تو زندگیم به کار ببرم،مثلا:
بییبیین ! اگه خواستی تنور خونه ات رو روشن کنی خودت تبر رو وردار برو جنگل،درخت بنداز،تیکه تیکه اش کن بیار بنداز تو تنور و روشنش کن!
اگه کار رو به کس دیگه ای بسپاری نه تبری برداشته میشه،نه درختی میفته،نه تنوری روشن میشه!
بلله... همچینیم!

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!