یکی از دیالوگ های رمان "رکسانا" :
(بعد از صحنه فیلم برداری)
ترمه : خب، بازیم چطور بود آقای منتقد ؟
مانی : واقعا عالی بود. کاشکی نیکولاس کیج و نیکول کیدمن هر دو اینجا بودن. نیکولاس بازی کامبیز رو میدید، و نیکول بازی تو رو میدید، بعدش با خجالت برمیگشتن هالیوود و دیگه هم سرشونو جلوی مردم بلند نمیکردن!!! من اگه هیآت داوران بودم، جای سیمرغ بلورین، چهل مرغ بلورین به شما میدادم!! تازه برای این بازی چهل تا کمه، دروغ نگفته باشم، برای همین یه صحنه، هفتاد یا هشتاد تا مرغ لازمه!!! اونوقت میگن چرا سینمای ایران گیشه نداره، خب به هنرپیشه ها مرغ نمیدن بخورن جون بگیرن و درست بازی کنن!!!!

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^