تا حالا شده ددددرررددد واقعی رو بچشین؟؟؟درد واقعی اون وقتیه که یه فورجوکی رو ببرن به جایی مث خونه ننه بزرگش-که از قضا هیچ اثری از تکنولوژی نباشه-و بهش بگن باید سه روز اونجا بمونی...!اقا داستان این بود که:ننه بابای ما میخواستن ی چن روزی تشریف ببرن سفر و بنده حقیر مث مرحوم مغفور الیور تویست برم خونه مادربزرگم...خلاصه ما با ی وداع جانسوز با لپ تاپ و اینترنت پرسرعتمون به امید اینکه نت 3G گوشیو داریم پاشدیم رفتیم اونجا...یخوده ادای درس خوندن دراوردیم و خواستیم بیایم فورجوک که...دیدیم لامصب جا نیست و بچه تره...!و متاسفانه باید بگم که تو اون سه روز اینجانب در فراق گوشی نازم پرپر شدم...لایک:خدا واسه هیشکس نخواد...ایشالا
پودی*دختر چالوسی*

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^