امـروز مـعـاونـمـون اومـد سـر کـلـاس مـفـسـر انـتـخـاب کـنـه
(بـحـله دبـیـرسـتـانـیـم، مـشـکـلـیـه؟)
خـلـاصـه مـن و رفـیـقـمـم رفـتـیـم کـانـدیـد شـدیـم و بـچـه هـا
هـم بـه عـشـق ایـنـکـه اگـه کـلـاس دسـت مـا بـیـفـتـه طـویـلـه
مـیـشـه بـهـمـون رای دادن.
مـعـاونـه هـم تـبـریـکـی گـفـت و زد بـیـرون...
بـلـافـاصـلـه داد زدم:
بـچـه هـا بـه سـلـامـتـی خـودم و خـودتـون پـاشـیـد بـتـرکـونـیـم!!!
بـچـه هـا هـم کـه وحـشـی و بـی جـنـبـه...
تـا جـایـی کـه بـدنـش-ون دووم داشـت کـوبـونـدن و پـوکـونـدن و
جـیـغ زدن
رفـیـقـمـم مـیـخـونـد و مـنـم اون وسـط تـاب مـیـدادم و بـریـک مـیـرفـتـ�
کـه یـه لـحـظـه چـشـمـم خـورد بـه در: مـیـبـیـنـم لـای در بـازه و مـعـاونـه
بـا یـه جـفـت چـشـم از حـدقه بـیـرون زده مـونـده تـمـاشـا مـیـکـنـه...
هـیـچ دیـگـه سـاعـت 10 نـشـده بـود کـه مـن و رفـیـقـم بـا یـه مـشـت
فـوش از مـدرسـه مـرخـص شـدیـ�
ولـی جـاتـون خـالـی ، عـجـب حـالـی داد!

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^