يادش بخير
بچه كه بوديم ده پونزده نفر ميشديم پول جمع ميكرديم ي توپ سه پوسه ميخريديم وازصبح تاشب كارمون شده بود گل فني!
بعضي وقتاهم دنبال گوني بوديم بزنيم پشت دروازه ها
برا خودمون دنيايي داشتيما!!!
اي حال ميداد.نه؟
كيا مثل ما بودن؟
@ahmadreza1 · ۷ امتیاز
☆☆☆☆☆ ۰ از ۵ (۰ رأی)
يادش بخير
بچه كه بوديم ده پونزده نفر ميشديم پول جمع ميكرديم ي توپ سه پوسه ميخريديم وازصبح تاشب كارمون شده بود گل فني!
بعضي وقتاهم دنبال گوني بوديم بزنيم پشت دروازه ها
برا خودمون دنيايي داشتيما!!!
اي حال ميداد.نه؟
كيا مثل ما بودن؟
دلبستن مثل پرت کردن یه سنگ تو دریاست
امادل کندن مثل پیداکردن همون سنگه!
با فنجانی "چای" هم میتوان "مست" شد ! اگر ؛ کسی که باید باشد، "باشد"
هي يادش بخير
..
.
ما بچه كه بوديم برا خودمون كسي بوديم تو دوران مدرسه همه ازمون حساب مي بردن.!
حالا چي اين دهه هشتاديا اومدن
بهمون زور هم ميگن اينا كروكوديلن؟ياگودزيلا؟
فك كنم هردوروبذارن سركار؟
دهي هشتاديه ماداريم!؟
اوايل كه ميرفتم باشگاه بدنسازي هركس كه بهم ميرسيد همه نوع حركات قدرتي اعمم فيتيله پيچ_ دوخم و...
باهركس هم كه دست ميداديم دو دستي اينقدر اين دستمون روفشار ميداد كه تا چند روز فلج مطلق بود.
به روشون هم كه مي مياري كه چكار ميكنيد ميگن مگه نميري باشگاه
حيف اون باشگاهي كه تو ميري توش!!!!!!
فك وفاميل تو ذوق زنه كه مادريم؟!
واللله!!
نوشته هاي روي شن مهمان اولین موج دریا هستند،اماحكاكیهاي روي سنگ مهمان همیشگی تاریخند،و دوستان خوب حك شدگان روي قلبندو ماندگارانی ابدي.
نميدانم!!!دل من نازک است ياچشمان توتيز.هرچه نگاه به توميدوزم بندبنددلم پاره ميشود