گوشه ایی نشسته و در حال گریه کردن بودم ناگهان ندایی آمد، ای بنده ی من چرا گریه میکنی؟ گفتم :امروز یکی را شبیه خودم دیدم که خیلی زیبا بود،گفت :پس چرا گریه میکنی؟ گفتم :خداوندا چرا هفت نفر را مثل هم می آفرینی؟ گفت : برای اینکه خطاهای آن ها را تصحیح کنم،گفتم یعنی هفتمی عیب یا خطایی ندارد؟ ندا آمد خیر ندارد.
....اینجا بود که گریه ام شدت گرفت گفت:چرا گریه ات بیشتر شد ؟ گفتم : خداوندا چی میشد مرا اولین نفر نمی آفریدی؟که فقط صدای خنده خداوند به گوشم رسید
خداوند است دیگر اعتراضی نیست
