فائزه قنبری گوهری

شباب عمر عجب با شتاب می گذرد
بدین شتاب خدایا شباب می گذرد
.
.
.
استاد شهریار

الا ای چاه ، یارم را گرفتند
گلم ، باغم ، بهارم را گرفتند
میان کوچه ها با ضرب سیلی
همه دار و ندارم را گرفتند

جای تو در سینه ام ،
چون قفس آویخته
رفتی و یادت هنوز ،
با دلم امیخته
حال منم روز و شب
خسته ی خود باخته
زانکه تویی از کفم
کفتر بگریخته
کیست کنون منتظر؟
عاشق دلسوخته
چیست به کنج قفس؟
بال و پر ریخته
.......مهدی سهیلی ......

ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیم
این نیست مزد رنج من و باغبانی ا�
پروردمت به ناز که بنشینمت به پای
ای گل ، چرا به خاک سیه می نشانیم؟؟؟؟
استاد شهریار

بهشت همیشه آنجاست که عشق ساکن است.....
کاشانه ات بهشت باد...

در و دیوار دنیا رنگی است،
رنگ عشق
خدا جهان را رنگ کرده است،
رنگ عشق
و این رنگ همیشه تازه است و هرگز خشک نخواهد شد.
از هر طرف که بگذری ،
لباست به گوشه ای خواهد گرفت و رنگی خواهی شد
اما کاش چندان هم محتاط نباشی؛
شاد باش و بی پروا بگذر
که خدا کسی را دوست تر دارد
که لباسش رنگی تر است.

کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز بودم
کاش چون پاییز ، خاموش و ملال انگیز بود�
برگ های آرزوهایم یکایک زرد می شد
آفتاب دیدگانم سرد می شد
آسمان سینه ام پر درد می شد
ناگهان طوفان بارانی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران
دامنم را رنگ می زد
وه ، چه زیبا بود اگر پاییز بود�
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بود�
کاش چون پاییز بود�
کاش چون پاییز بود�
فروغ فرخزاد

می روم ، خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه ی خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه ی خویش
.......فروغ فرخزاد....