پاييز

ﮔـﺎﻫـﯽ ﺍﻭﻗـﺎﺕ…
ﺁﺩﻣـ ﻧﯿــﺎﺯ ﺩﺍﺭَﺩ ﺩﺭ ﺁﻏـﻮﺷـ ِ ﻣـَﺮﺩﯼ ﻏـَﺮﻕ ﺷـﻮﺩ
ﻣـَﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﺍﮔـﺮ ﮐﺴـﯽ ﺍﺫﯾـﺖ ﮐـﺮﺩ ،
ﻗـﻮﻝ ﺩﻫـﺪ ﻫﻤﯿﺸـﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯَﻧـَﺪ
ﻣـﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﺗـَﻪ ﺭﯾـﺶ ﺩﺍﺷﺘـﻪ ﺑـﺎﺷـﺪ
ﻭ ﻟﺒﺨﻨـﺪﺵ ﻓﻘـﻂ ﻭ ﻓﻘـﻂ ﺑـﺮﺍﯼ ﺗـﻮ ﺑﺎﺷـﺪ
ﻣـﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﺳﺎﻋﺘـ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻏـﻮﺷـَﺶ ﻟـَﻤـ ﺩَﻫـﯽ
ﺑـﺪﻭﻥ ِ ﺍﯾﻨـﮑﻪ ﺑـﺮﻭَﺩ ﺳـَﺮ ِ ﺍﺻـﻞ ِ ﻣﻄﻠـَﺐ
ﻣـﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﮔـﺮﯾـﻪ ﻫﺎﯾـﺖ ﺭﺍ ﮔـﻮﺵ ﮐﻨـﺪ
ﻭ ﺩَﺭ ﺧـﻮﺩ ﺣـَﻞ ﮐﻨـﺪ
ﻣـﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﻓﻘـﻂ ﯾـﮏ ﺳـﺮ ﻭ ﮔـﺮﺩﻥ ﺑﻠﻨـﺪ ﺗـَﺮ
ﺑـﺎﺷـﺪ
ﻣـﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﺗـﻮ ﺭﺍ ﺑـﺎ ﺩﻧﯿـﺎ ﻋـﻮﺽ ﻧﮑﻨـﺪ
ﺣﺘـﯽ ﺍﮔـﺮ ﺯﺷـﺖ ﺗـﺮﯾﻦ ﺁﺩﻣـ ِ ﺭﻭﯼ ِ ﺯﻣﯿـ ﻥ ﺑـﻮﺩﯼ
ﻣـﺮﺩﯼ ﮐـﻪ ﻣـَـــــــﺮﺩ ﺑـﺎﺷـَﺪ . . .

هر جا که میروی باز هم یکی هست به دنبال تـــو؛ تــــویی که در قلب منی!
دیگر به دنبال بهترینها نیستم؛من شیفته‌ی خوبی های توام عشق مـــن.

دل پيش کسے باشد و وصلش نتوانے؛
لعنت بہ من و زندگے و عشق و جوانے...!

گفتہ بودم بہ کسے عشق نخواهم ورزيد...!
آمدے و همه ے فرضيہ ها برھم ريخت.

اگه ميخواى خوشبخت بشى...؛ با کلاغى ازدواج کن که دل داره!
نه طاووسى که فقط زيبايى داره...!!!

دستمو ول نکن،هنوز بدجورى من دوستت دار�
نگو ديگه ميون راه ميرم و تنهات ميذار�
دستمو ول نکن،هنوز يه ذره از نگاه تو
مونده تو چشماى منه ساده ى چشم به راه تو...

بى رحمى را بلد نيستم...
اما حواست را جمع کن!
استعدادم در يادگيرى فقوالعادست!

چوب تنبيه خدا نامرئيست،
نه کسى ميفهمد نه صدايى دارد،
يک شبى يک جايى،
وقتى از شدت بغض نفست ميگيرد،
خاطرت مى آيد يک شبى يک جايى،
باعث و بانى يک بغض شدى و دلى سوزاندى،
آن زمان فکرنميکردى بغض پا پىأت خواهدشد،
و شبى يک جايى مينشيند سر راه نفست،
و توهم بالاجبار هردقيقه صدبار محض آزاديه راه نفست،
بغض را ميشکنى،
آرى اين چوب ، چوب خداست.

تو نيستى و من بى تو حالم بده*
تن خنده هام بى تو آفت زده*
شدم کوه در حال ريزش ببين*
يه جوره ديگه مهره هاتو بچين*
دل من يه رنگه،دو رنگش نخون*
منو بابت بى گناهيم نرون*

ارزش هر عزيزے
را هميشہ از انديشہ يک لحظہ نبودنش ميتوان فهميد...

زندگى زيباست...يعنى درست از همان روزى که تو تمامه زندگيم شدى...!

کاش بدونے دوستت دارم*
بہ جز تو عشقے ندارم*
کاش بدونے بہ یاد تو*
چشمامو رو ھم میذارم*
کاش بدونے رویاے من*
ھمیشہ با تو بودنہ*
کاش بدونے کہ قلب من*
فقط واسہ تو میزنہ...

هيس...!
صداى هق هق مى آيد...
به گمانم باز هم کسى قول ماندن داده بود...

من در اين هياهوى زندگى...
آرامشى دارم از جنس ""تو""...

صدام کن تا قفل دلم باز شه...
صدام کن بذار عشق آغاز شه...

بودنه آن هايى که بودنشان را با عشق ميخواهم زمين را برايم زيباتر ميکند......
هميشه باش "عشق من"

آغوش گرمم باش...بگذار فراموش کنم لحظه هايى را که در سرماى بى کسى لرزيدم...:(

من تو را با جانى دوست ميدارم که پاره اى از خداست... و خدا هرگز نمى ميرد...!