سمانه

آدم ها تمام نمی شوند!
آدم ها نیمه شب
با تمام آنچه که در پس ذهن تو باقی گذاشته اند ...
به تو هجوم می آورند!

نمیدونم کسی حالمو میفهمو ؟
خیلی سخته همه لحظه هاتو واسه رسیدن به عشقت بزاری و همه تلاشتو واسه خوشحالیو آرامش زندگیش بکنی...
به شوق رسیدن بهش همه تنهایی هاتو تحمل کنی اما...
تازه وقتی بهش میرسی میبینی اوج تنهایی و دلشکستگی اینه که از صبح تا شب حرفایی که اون گوش شنیدنشو نداره و غمهایی که خودش توی دلت گذاشته ، جنسش یه جوریه که ففط مجبوری... آه... بکشی!
...کاش عشق آدم همیشه توی ذهنش بزرگ بمونه... !

می نویسم د-ی-د-ا-ر!
تو اکر بی من و دلتنگ منی...
یک به یک فاصله ها را بردار

چو من مردم میفروزید شمعی بر مزار من
چرا بیهوده سوزد بی گناهی در کنار من...

در دسترس بودنت دیگر ارزشی ندارد...
دیگر نه مشترک هستی و نه مورد نظر!

گویند که بر حاشیه ی برگ شقایق بنویسید...
... گل تاب فشار در و دیوار ندارد....

دلم لک زده برای دعواهایی که با هم نکردیم!
... لعنتی؛ چقدر مهربان رفتی...

نمیدانیم...
اما به راستی گاهی بهتر است نشود...
عاشقانه دوستش داری ؛ آنقدر که به خاطرش هر کاری میکنی
آنقدر که در مقابل همه کسانی که دوستشان داری و دوستت دارند می ایستی...
اما...
خیلی سخت است که روزی ناچار بازگردی و با سری افکنده در مقابل همه تمام قد بایستی و بگویی...
عذر میخواهم ، حق با شما بود، او ارزشش را نداشت!
آری گاهی بهتر است که نشود!

تقصیر تو نیست...
مقصر معلم دستور زبان فارسی است که نگفته بود...
"من" با هر "تو" ئی ما نمی شود!!!

تورا گذاشته پایین و ماه را بالا...
فلک درست نشان میدهد ترازویش!

آنشرلی هم نشدیم یکی بپرسه...
آنه... تکرار غریبانه روزهایت چگونه گذشت!