علی میرزا کلاته جبار

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آفرینش
و چه اندازه عجیب است روز ابتدای بودن
و چه اندازه شیرین است امروز ، روز میلادت ، روزی که تو آغاز شدی
میلادت مبارک

آمد بهار و حیف که ما را بهار نیست
وین جرعه ها به کام دلم خوش گوار نیست
گفتم بهار آمد و پر شد جهان ز گل
دیدم که یار نامد و گفتم بهار نیست . . .

دلم از دست این دنیا غمگینه / که صادق بودم آخر همینه/ دورنگی و درویی کار ما نیست/ عجب عمری شده مهر و وفا نیست / رفیقان با رقیبانم نشستند / نمک خور ها نمکدان را شکستند / خوشا روزی که دنیا مال ما بود / رفیقی در پی دیدار ما بود