Ƥєѕαяє-Ƭαηнα

دِلـــــَـم مـــی خــواد یـــه روزی یـــه جـــایــی..
هــَـمــون کـــه آلــان نیـــستـــــ بــَــرگـــَــردِه!
بـــیاد از زنـــدگــیش بــگــه....
بگـــه اینــقدر زیـــر فشـــارِ مــُـشکــلات بـــوده کــه داغــون شــُـده!!
مــَن فقـط نگـــاش کــُـنـــم...
بــعد بــگــه تـــو نفــریـــنــَــم کــــردی؛نــَــه؟!؟
تــو چشـــمــاش نــگــاه کــُــنــم بــزنــَـم زیـــر خــنـده
اونــقــَـدر بخنــــدَم....
تـــا اشکــــام بــریـــزه بـــیاد پــایـــین!!
بـعد مـــن آرو بــگــم:
"ببخـــشیــد شـــُــما!!؟"

دلَـم خـیـلــے بــیـشتـَـر اَز حَـجـمَـش پـــُر اَست ؛
پــُـر اَز جـآے خــالـے تـــو
پــُـر اَز دلـتـَنـگے بـرآے نگــآهِ تـــو
پــُـر اَز خـآطـرآتِ قــَدَم زَدن
دَر کـوچــﮧ پــَس کــوچــﮧ هــآے شـَهـر بـآ تــو
پــُر اَز حس پــَروآ
پــُـر اَز تــ♥ــو....

راهــ کـِـﮧ میـروے
عَقــَـب میـمــانَــم•••
نـَه بـَـرای اینـکـِـﮧ نـَخواهَـم با تــُـ[♥]ــو هـَـم قــَـدم باشَـ�
میـخواهـم پا جاے پاهایـَـت بگــُـذارَـ�
میـخواهـَـم مـُـراقبـَـت باشَ�
میـخواهـَــم رد پایـَـت را هیچ خیابانـے در آغوش نکـِـشـَــد
تـــُـ[♥]ـو فــَـقـَـط بـَــراے مـَـنے•••

شــایــد بـــرای "تـــو"
فــــراوان بــــاشـــنـــد کـــســـانــــی کــــه
انــــدازه مــــن دوســـــتـــــت دارنـــــد..
امــــــا بـــــرای مـــــن ...
کــــم کــــــه هـــیـــچ !
وجـــــود نـــــدارد کــــــســــی کـــــه انــــــدازه ی "تـــو "
دوســتـــــش داشــــتــــه باشـــــم .

عــشـــق یــعـنـــے
تــو گــوشـــیــتـــــ یـــﮧ ســـرے اسـ امـ اسـ هــســتـــــ
کـــﮧ عـمـــرا כلـــتــــ بــیــاכ پـــاکـــ کـــنــے...!

خــــــــیلے ســـخــتـــه نصفه شبــــے بــُــغض گـــــلوتو بگیــــــره و دلتنگــــــش بشــے فکــــــــر کنـــــے شایـــــــد مثل قدیمـــا باز هم یه اس بده گاه و بی گاه و بپرسه خوابـــے یا بیدارے؟. . . ولــــــے بــاید قبول کنـــے اون هیــــــــچوقت برنمےگرده. . .!

یکے از همین روزها روزگار برایت سنگ ِ تمام مے گذارد.. یکے از همین روزها تمام ِ غرورت را کنار می گذارے همان طور که من تمام ِ خاطرات را کنار گذاشتم یکے از همین روزها راه ِ گلوے ِ تــو را پیدا می کند بغضے که راه ِ گلویم را گم کرده و تــــو روے ِ دوش ِ خودت سنگینے خواهی کرد ! حالا که من دیگر سبک شده ام یکے از همین روزها دلتنگے برایت سنگ تمام می گذارد ... فقـــــط کمــــے صبـــــــــــر کـــــن!

میـــــــ ـان دِلتَنگــــــی هایَــــــم باشــ ـــــــ تا فَراموشَـــ ـــت نَکُــــــنَم…
تا بــــه یاد داشـــ ـــته باشَمَـــــت…
تا بویَـــ ــــت را حِــس کُنَـــــــم…
تا بِــــــ ـدانَــــم که هَستـ ـــــی…
تَـــــــ ـمامِ دُنیـــ ــــام قَلبَــــمه…
دنیـــ ــــام باشــــ ـــه واسه تــ ـــــــو…
تا بِدانــــ ـــی میانِ ثانیــــ ـــه هایِ دِلتَنگیـــــهامـــ تــــــو وجــــــ ــــود داریــــ ـــ….
"فَــقَط تـــ ــــو"

ایـن روزهـا
نـبـضـم ڪـُـنـد مـﮯزنـد
قـلـبـم تـیـر مـﮯڪشـد
دارم
صـداﮮ ِ خـورد شـدن ِ احـسـاسـم را
لا بـﮧ لاﮮ ِ
چـرخ دنـده هـاﮮ ِ زنـدگـﮯ
مـﮯشـنَـوم . .!

رفتــــــــــــــے؟؟؟
فـــــداے چشمـــــان خیســـــ�
وعـــــده مـــــابـــــراے آن روزی باشـــــد که بـــــراے
مهـــــربـــــانے هـــــایـــــم لـــــه لـــــه بزنـــــے!!!!!!!
آن روز اگـــــرپشـــــت گوشـــــت را ببینــــے
مراهـــــم خواهـــــے دیـــــد!!!!

هیـــچ چـــیزِ مــَـن دیـــگهــ بـــهــ " تــــو" مــَــربــوط نیستـــــــ...!
جـُـــز حـــالــَـم...!!
کــِـــ اَزَتـــــــ بــهــ هــَـم مــےخــــوره!!!

مــَن نـَباشَــــــم دُنیــــــا یـــک مــَن کـَـــــم دارَد.
اَمــــّـــــا......
"تــــــو" کــــه نـــَبــــــاشے مــَـن یـــک دُنیــــــا کـــَـم دارَم.!!
تــَــفاوتـــــــ رو مـــےبیـــــنـــے؟!!

اولین روز بارانی را به خاطر داری؟
غافلگیر شدی�
چتر نداشتی�
خندیدی�
دویدی�
به شالاپ شلوپ های گل آلود عشق ورزیدیم.
دومین روز بارانی چطور؟
پیش بینی اش کرده بودی
چتر آورده بودی
من غافلگیر شد�
سعی میکردی من خیس نشو�
شانه سمت چپ تو کاملا خیس بود
سومین روز چطور؟
گفتی سرت درد میکنه
حوصله نداشتی سرما بخوری
چتر را کامل بالای سر خودت گرفتی
و شانه راست من کاملا خیس شد
.
.
.
و چند روز پیش را چطور؟
به خاطر داری؟
با یک چتر اضافه اومدی
مجبور بودیم برای اینکه پین های چتر توی چش و چالمون نره دو قدم از هم دورتر برویم.
فردا دیگر برای قدم زدن نمی آیم. تنها برو!

مَــטּ تــآوآטּِ اِشتبــآهـﻲ رآ دآدَم ڪـﮧ نـآمَـش "عشــق" بـود
وَ تُــو تــآوآטּِصــدآقَتـﻲ رآ ڪـﮧ نـآمَــش "خيـآنَتــــ" بــود!
مُهـــم ايــטּ اَستــ ڪـﮧ هَــر دو بـآختيــم...
مَــטּ تُــو رآ وَ تُــو عشــق ِ پـآكَــم رآ ...

دِلـَـــــمــ ؛
گـ ـاهے ميــگيـــ ـرَد !
گـ ـاهے ميــ ـسوزَد !
و حَتے گــ ـاهے ،
گــ ـاهے نـَ ـه _خِيــلے وَقتـــ هـ ـا_
ميـــ ـشِکَند !
امــ ـا هَنـــــ ـوز مے تَپـــَـ ـد ...

یادتــــــ هستــــــــــ نشستـــ ـے کنارم گفتـــــــــ ــے:
به چشمانمـــــــــ نگــاه کن
زیبا ترین تصویر دنیا در چشمـــان من استــــــــــ
نگـــاه کردمـــــــ
پلکــــ زد ـے
و زیبــا ترین تصویر دنیا دیگر نبود!
باید همان روز مـ ـے دانستمــــ که به کوتاهی یک پلکـــ زدن از چشمــ تو
مــ ـے افتمـــــــــــ!!!

فکــــــ مـــــےکـــردم دمــــت گـــــرمه... ولـــــــــے دیـــدم ســـرت گـــــرمه ... هه!! !

بِـــه سَـــلامـــتےِ دِلامــــون کــــــه دِلــــتَــــــنگـــــــ کَــــــسایـــــے مــــیشَــــن کــــــــــه اَصـــلاٌ نــمـــے دونَـــــن دِل چـــیــــه...!

وآســـِــــه بــَـــدے هـــــاتــَـــم دِلـــَــــم تــــَــــنــــگـــِــــه!!
هــَــمـــــین......!

یِــــــــه وَقـــتــــایــــے خـــُـــودَمـــــو بَــــغَــــل مـــی کــُــنَـــم؛ و مــــی گـــَــــم:
غـــُــصِــّـــه نَـــــخـــُـــور دیـــــووُنــــــــــه!!!
مَــــــــــــــن کــــــــــــــه بـــاهــــاتَــــــم..!