frahmati

نا امیدی چیست؟؟؟به این نتیجه رسیدم که:بدترین موقعیت توی زندگی یه ادم وقتی نیس که بی پول بی پول میشه یا وقی که همه درها به روش بسته است. بلکه اون وقتیه که با هزار دلیل و نشونه میفهمه که توی این دنیای به این بزرگی هیچ ادمی دوسش نداره...

حسینیان!حواست به درس باشه.همین طور خیره به کتابش نگاه میکرد.معلم باگچ ضربه ای به تخته زد;اما همچنان سرش روی کتاب بود.برای بار سوم صدایش کرد.حسینیان!بگو ببینم من چی گفتم؟غلامرضا درس را خیلی خوب توضیح داد;معلم تعجب کرد و گفت:بچه ها!اگرموقع درس به من نگاه کنین میفهمم حواستون به درسه.غلامرضاگفت:خانوم اجازه ما اگه به شما نگاه نکنیم درس رو بهتر میفهمیم اخه بابامون گفته به خانومای نامحرم که حجاب ندارن نباید نگاه کنیم...این بار چندمی بود که به خاطر اعتراض به حجاب معلم از کلاس اخراج میشد!(به نقل از همکلاسی شهید سید غلامرضا حسینیان)

این روی صحبتم با دوستانی هست که ترم اولی ها رو مسخره میکنن بدون این که ب شرایط فرد مورد نظر فک کنن:چن روز پیش دم نگهبانی دانشگاهمون یه دختری دیدم ک با مامانش اومده بودو مامانش از همه چیز من جمله نوع غذا میپرسید و خود دختره هیچی نمیگفت و من از قبل میدونستم ک این دختر خانم مبتلا ب ام اس است...

دقت کردین اینایی که توی روضه ها وقتی برقارو خاموش میکنن باگوشیشون ور میرن همونایی ان که وقتی برقا روشن هس هیچ استفاده ای از گوشیشون نمیکنن!!!

خدایا ..........به هرکه دل بستم تودلم راشکستی.هرکجا خواستم دل مضطرب و دردمندم را ارامش دهم تو یکباره همه را به هم زدی ودر طوفان های وحشت زای حوادث رهایم کردی تا هیچ ارزویی را در دل نپرورم و به غیر از تو محبوبی نگیرم تورا به همه ی این نعمت ها شکر میکنم(شهید دکتر چمران)

بچه همسایمون اومده خونمون منم یه لباس گشاد پوشیده بودم تامنو میبینه قبل از سلام جلوی جمع میگه:حامله ای؟؟؟اون موقع نمیدونستم باس چه عکس العملی نشون بدم . سرمو انداختم پایین و محوطه رو ترک کردم.د لامصب بابای بچه ی من کدوم گووووری هستی؟؟؟؟

من ب خودم افتخار میکنم برای اینکه احساس میکنم دختر رو ب معنای واقعی کلمه دارم ترجمه میکنم.من شبیه ب قریب ب 80%دختراکلیپس نمیزنم من پشت موتور هیچ پسری ننشستم همون کاری ک میبینم خیلیا انجامش میدن.تومحیط کارم حرمت نامحرمی رو رعایت میکنم و...اینهاواقعن افتخار داره اونم توی این جامعه.خدایاکمکم کن ادامه بدم راهی ک میدونم درسته ولی سخته...

و دوباره مهر اغاز شد...همه ی بچه های کلاس درباره ی خاطرات خوش تابستونشون میگن یکی از مسافرتایی ک با ماشینش رفته یکی از کلاس خیاطی .دیگری از کلاس کامپیوتر وزبان ...ومن هنوز خجالت میکشم ک بگم تموم تابستونو ک چه عرض کنم بلکه تمومه سالو مجبورم برای تامین شهریه دانشگاه و مخارج خونه برم سر کار!!!شایدقسمت من اینگونه رقم خورده.شاید...

چند روز پیش امتحان ریاضی مهندسی داشتم یکی از سوال هایی ک من جواب داده بودم بغل دستیم ننوشته بودش بهم گفتش برسون گفتم مراقبه خیلی سخت گیره نمیشه .بعدش یه روش نوین بهم پیشنهاد کرد:*با گوشیت ازش عکس بگیر واسم بلوتوث کن* منم گوشیمو در اوردم و خیلی شیک ومجلسی نشونش دادم دیگه منصرف شد از تقلب کردن(گوشیم از اون نوکیا ساده هاست!!!)

دیروز تو اتوبوس بودم چن تا دختر دبیرستانی از مدرسه برمیگشتن یکیشون پول نداشت ب دوستش گفتش واسم حساب کن حالا دوسته برگشته میگه چند تا باید برات حساب کنم؟؟؟؟منم اون موقع بهش گفتم چون دوستت دو نفر هس باید دوتاواسش حساب کنی!!!! ب جاااااان مادرم فک نکنم تو عمرش تا حالا اینقدر ضایع شده بود.

اعتراف میکنم اوایل که خط ایرانسل گرفته بودم استعلام موجودی نمی کردم اخه فک میکردم شارژم تموم میشه....

اعتراف میکنم بچه که بودم وضو میگرفتم تلویزیونو روشن میکردم همراه با نماز جماعت تلویزیون نماز جماعت میخوندمو راحت بودم که حمد وسوره نداره...الان یکی بهم بگه اون نمازامو باید قضاشو بخونم؟؟؟؟؟

اعتراف نیکنم کوچیک تر که بودم همش برام سوال بودش که گزارشگر فوتبال چه جوری میدونه اونی که الان توپ پیششه فامیلیش چی هس...