مریم

والیبالیست که باشیمغرورنیستی ولی مجبوری باقدبلندت ازبالابه مردم نگاه کنی...
والیبالیست که باشی عقده ای نیستی ولی مجبوری به خاطردستات iphoneدستت بگیری...
والیبالیست که باشی ریاکارنیستی ولی مجبوری شاسی بلندس.ارشی که سرت به سقف نخوره...
ولی اگه والیبالیست باشی وپول نداشته باشی ماجرایه جوردیگه اس...!

توکه میخواهی صدای تپش قلبم رابشنوی...بیانزدیکتر...نترس...خاکی نمیشوی...سنگ قبرم راتازه شسته اند...

ازخودیابیشترضربه خوردم تاازبیخودیا...

به سلامتی مادختراکه میگیم این یکی باهمه فرق میکنه...بعداونوقت پسره میگه اینم یه خریه مثل بقیه...

سلامتی کسی که بهش گفتن رفیقت ارزش نداره!!!!!
اونم خندیدوگفت:پس نمیفروشمش...!

یه وقتایی لازمه ازگوشیمون بشنویم...مشترک موردنظرآدم نمی باشدلطفاقطع کنید...

خدایابه یه سری ازبنده هات بفهمون که توخدایی نه اونا...

خدایا...!بازم شکرت...نه کسی دلش برام تنگ میشه...!!نه کسی عاشقمه...نه کسی ازنبودنم غصه میخوره...خیالم راحته...که به کسی بعدازمرگم پاسخگونیستم...!!!خدایاشکرت...

روی قبرم بنویسیدبه یک خط درشت/حسرت دیدن دلدارمراآخرکشت/بنویسیدکسی گریه برایم نکند/چ/ن که خوردم ز همه خنجرآلوده زپشت/بنویسیدکسی گل نگذارداینجا/جزگلم هیچ گلی بوی ندارداینجا/شمع آریدکه باسوختنش برقبرم/خودبسوزددل،اشک ببارداینجا/بنویسیددراین قبرکسی رفته به خواب/که شده آرزوهایش همگی نقش برآب/در پی یاراوبودخیالی ازجنس سراب/بنویسیدتوقف نکندهیچ کس/نشودکسی مدعی هم نفسی/زنده بودم به خداهرچه کشیدم فریاد/نه کسی بوددراین شهرنه فریادرسی

شک نکن عزیزم...وقتی خودت کمرنگ میشی یکی دیگه خودشوپررنگ میکنه توزندگیم...پس یادت باشه...اگه دوربشی...عاشقتم که باشم...به تمام عاشقانه هایمان پشت خواهم کرد...وفراموشت میکنم...چون بیزارم ازبودن هایی که لانبودن فرقی ندارد...به همین سادگی...نفس هم که باشی دیربیایی رفته ام...

توی مسافرت بودیم مامانم بهم گفت که این تخم مرغ روبذارتوی قمقمه برنجی من فک کردم که گفت بزار توی قابلمه برنجی رفتم تخم مرغ روگذاشتم لای برنج روی پیک نیک!!!مامانم باعصبانیت دادزد مریممممم من گفتم بذارتوی قابلمه برنجی یاقمقمه برنجی؟؟؟ازشون قول گرفتم که به هیچ ک نگن ولی خودم اومدم به شما گفتم!!حالاشما به هیچ کس نگین!!!

بی خردی اسارت به دنبال دارد و خرد موجب آزادی و رهایی است
فردوسی خردمند

مهدی جان من تاطلوع دوباره خورشیدی ات ثانیه هاراخواهم شمردوهمچنان چشم به راه آمدنت برسرجاده های انتظارخواهم نشست ای مهربان ترین نگاه....

مهدی جان صبح هاباعطرگل های نرگس به یادتوهستم ورویای آمدنت را به دل نوید میدهم.غروب جمعه که ازراه میرسدهرلحظه به انتهای کوچه نگاه میکنم تاشاید ردپایی ازآمدنت بیابم امانه خبری نیست ودوباره من می مانم وغم نیامدنت...