شیلان

پدرم پینه‌های دستت حکایت داستانی است عاشقانه٬ صادقانه.......
ای تمام زندگیم روزت مبارک...

هه‌له‌ی تو نیه
که چاوئک ناخوئنیته‌وه
که رقی لئته
به‌لام به راستی
هه‌له‌ی تویه
گه‌ر نه‌توانیت چاوئک بخوئنیته‌وه
که ئاگای لیته.
ترجمه:
اشتباه تو نیست
که نمیتونی چشمی رو بخونی
که از متنفره
اما این اشتباه توست
اگر نتونی چشمی رو بخونی
که مواظبته......!

من كیلگه ی گه نم و جوی شیعر بوو�
دایكیشم بارانی په له دان
من به ردی ناو لانكه ی شاخی بوو�
دایكیشم نیشتمان
من كرمی ئاوریشمی قوزاخه ی به هره بوو�
دایكیشم ده ره ختی برك و ژان
من جه سته ی مه لیكی سپی بوو�
دایكیشم ئاسمانی وه ك قه تران...**
ترجمه:
من دشت گندم شعر بود�
مادرم باران رحمت
من سنگ درون گهواره ی كوهستان‌اش
مادرم سرزمین من پیله ابریشم چرخ بهره بود�
مادرم درخت درد و رنج
من تن پرنده ای سپید
مادرم آسمان...

له پیاوێكیان پـرسـی مانگ جوانـتره یان دایكت ؟
ووتی . كه مانگ ئەبـینم دایكم بیر ئەكەوێتـەوه بە ڵام كه دایكم ئەبـینم مانگم بـیر ئەچـێـته وه
ترجمه
از مردی پرسیدند ماه قشنگتره یا مادرت؟
گفت:ماه رو که میبینم مادرم یادم می افتم اما اگه مادرم رو میبینم ماه رو فراموش میکنم!!!!
مادر گلم٬سنگ صبورم روزت مبارک......

سکوت می‌کنم......
بگذار حرفهای دلم آنقدر یکدیگر را بزنند٬
تا بمیرند....!!!

این همه راه که آمد�
کمتر بود
از این یک قد�
که به تو مانده است
من مسافت را
با تپش قلبم محاسبه میکنم……………………

ببینمت…
گونه هایت خیس است…
بازبااین رفیق نابابت…نامش چی بود؟هان!باران…بازبا“باران”قدمزدی؟
هزاربارگفتم باران رفیق خوبی نیست برای تنهایی ها…همدم خوبی نیست برای دردها…فقط دلتنگی هایت راخیس وخیس وخیس ترمیکند…

من هنوز گاهی یواشکی
خواب تورا میبینم…
یواشکی نگاهت میکنم…
صدایت میکنم…
بین خودمان باشد اما من هنوز تورا
یواشکی دوست دارم……

چه ظریفانه است
خلقت قلب آدمی………
به تلنگری میشکند……
به لحنی میسوزد……
برا دلی میمیرد……
به نگاهی جان میگیرد……
و
به یادی می تپد……!!!