مجتبی

بی تو ای گونه ام ،
چگونه باید گریست ؟
من آن حس غلطیدن اشک بر تو را دوست دارم ...

بایدکه مهربان بودباید که عشق ورزید,زیراکه زنده بودن هرلحظه احتمالیست

من "ارگ بمم" خشت به خشتم متلاشی،
تو"نقش جهان" هر وجبت ترمه و کاشی،
در هر نفس این است دعایم همه جانا،
در زیر و بم زندگی آزرده نباشی...

وقتی دلی می گیرد .. بغضی میشکند .. نگاهی آلوده می شود ..
آن لجظه را بخاطر بسپار ...
شاید روزی دلت گرفت ... بغضت شکست ... نگاهت آلوده شد ..
آن لحظه یاد می آوری که ...
(( عشق خود عذابی است الهی ))

عاشق یعنی دارنده عشق و آن دارنده چه خوش اقبال است که بی نیت , چیزی دارد که همه در آرزویش ورق می زنند روزگار را .

اینجا دل است .. آسمانش ابریست ... دارد باران می بارد ... و
.
.
.
.
.
ناگهان از خواب بیدار می شویم و می بینیم اینجا دل نیست .. آسمانش ابری نیست ... باران نمی بارد ...
.
.
.
اینجا نگاه جدید من به زندگیست .

در الگوی جدیدم برای زندگی ..
گوشه ای را از وجودم با وجودت الگو میزنم ...
این الگو تنگ ترین لباس زندگیم خواهد بود ....
که به عشق با تو شدن میدوزم ای مهربان یارم .

شدیدترین طوفان در راه است ...
بهترین صخره را برای پناه بردن انتخاب کنید ....
ما که بی پناهیم .....
در پناه حق میمانیم .

ای نگاره در ذهنم ..
ای ندایی در صوتم ...
ای وجودی در کنکاشم ....
به نامت شروع میکنم این آغاز را ای هم نامم , خدایــــــــــم .

اگرچه افسون مار خوب بدانی ولی دست به مار مزن تا تو را نگزد و نمیری

وقتی شب میشه میام پشت شیشه به ماه نگاه میکنم ... اونوقت میبینم شکسته /... سوز و سرما هم میاد تو ... اونوقت دوباره به ماه نگاه میکنم /... یبینم فته پشت ابر .. اونوقت بازم به ماه نگاه میکنم و یهو دستم خون میاد ... تازه میفهمم که با رویای تو شیشه پنجرمونو شکستم و دارم به چراغ خیابون نگاه میکنم اونم ابر نیست و پردمونه که جلوشه و دستمم رو شیشه بوده بریده .. آخه اینم یاده تو داری .
والاه

بیابان خوابیدیم آخرشکار خرگوشهاشدیم..!

سرد است هواى خانه ، هیزم اجاق خاکستر است ، من امید را گرم مىخواهم .