دیروز تو خیابون یه پیر مردو دیدم...
بالای 80سال داشت...عینک...عصا...خمیده بودوبازحمت راه میرفت...
یه پلاستیک کوچولو دستش بودهرعابری رد میشد میگرفت جلوش وتعارف میکرد...بعدم یه لبخند شیرین...
رسید به من ...توی پلاستیک چند تا نقل سفید...
تو نگاهش غمی داشت...رو لبش لبخند...
یدونه برداشتم وبهش لبحخند زدم...رفت...
منم رفتم تو فکر...
راستی ادما اگه غرور و خودخواهی رو بزارن کنار...
چی میشه؟؟؟
چرا از این لبخندای ناب و پاک دیگه نمیبینیم!!!
چرا ما ادما دیگه بی بهمونه...پاک...بی ریا....بهم لبخند نمیزنیم؟؟؟

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))