با تمام دلم...
برای سلامتی مردم سرزمینم.
«چهارشنبه ی آخر»
هلهله، ترقه و آتش
مردم کوچه ها همه خوشحال
نم نمک بوی عید می آمد
آخرین چهارشنبه ی سال
***
بچه ها گرم شیطنت با ه�
دور آتش چه خوب رقصیدند
وحشت اما به جانشان افتاد
لحظه ی انفجار را دیدند
***
شعله های حریص و سوزنده
داده بود اختیار خود از دست
صورت کوچکی پر از خون شد
چشم معصوم کودکی را بست
***
مادر از دردِ کودکش می سوخت
چهره اش داشت می فرسود
از نگاهش ستاره می افتاد
آتش این بار توی قلبش بود...

از عجایب عشق همین بس
تنها همانی آرامت می کند که دلت را آتش زده
چهارشنبه سوریت مبارک عشقم

چهارشنبه سوری رو با آش، شکلات و آجیل جشن بگیریم نه با سوختگی!
مثل قدیما که کل فامیل دور هم جمع میشدن یه آتیش روشن میکردن یه موزیک میزاشتنو میرقصیدن…

پاس دارم آتش جاوید را
یادگار فطرت جمشید را
چند روزی مانده بودش تا به عید
آمد آتش در چنین روزی پدید
بهر او آتشگهی آراستند
از پلیدی و سیاهی کاستند
پس از آن هرروز در روزی چنین
جشن سوری بوده در ایران زمین
تا که آتش را پرستاری کنی�
از اهورا طلب یاری کنی�
«« چهارشنبه سوری مبارک»»

آتش روشن کردم و عهد کردم تا خاموش شدنش دعایت کن�
میدانم به آنچه میخواهی میرسی ، چرا که من هر بار یک هیزم اضافه میکنم !
چهارشنبه سوریت مبارک

داره چهارشنبه سوری میاد
وای وای وای
خیلی میترسم من
وای وای وای