در تعریف اصولی نقد آمده که نقد یعنی صرر رو از ناصره تشخیص دادن.یعنی معایب و محاسن یک اثر رو بررسی کردن.یعنی باعث پیشرفت شخص یا اثر شدن.بعد می گن نقد اصولی،نقدی است که با رعایت موازین اخلاقی باشه و با رعایت اصول کارشناسی.این لوس بازیابی که من گفتم،کلا مال نقد جهانیه.ما خودمون برا خودمون نقد داریم.یعنی کارشناسی و موازین اخلاقی و پیشرفت و همه ی اینا پیشکش. چنان با جفت پای نقد می ریم تو طحال سوژه.که اثرش از گوشش بزنه بیرون.اینجوری خیلیم بهتره.چرا؟ برای اینکه طرف سریع یا پند می گیره یا با خاک کلا یکسان می شه.خیلیم خووب.
مهران مدیری....سریال شوخی کردم
