خیلی از ما توی دلمون می دونیم که اغلب دوستیهایی که به اسم عشق و بهانه ازدواج شروع کردیم ما رو به جایی جز تنهایی و بدبینی و کلافگی و سرخوردگی نرسونده. یا هنوز داریم خودمونو گول می زنیم که یه روز طرف بر می گرده یا به خودمون قول میدیم که دیگه اینقدر ساده نباشیم و به کسی اعتماد نکنیم و یا حتی بدتر از اون می خوایم تلافی بدی یکی رو سر خودش یا دیگری در بیاریم. فقط بیاین با خودمون فکر کنیم راه درستی که ما رو به عشقی که لایقش هستیم می رسونه واقعا اینه ؟ یا راه بهتری هم هست ؟

شاید بشه گفت
میل جنسی و جسمی، شدیدترین پاداش هست
ولی هرچیزی از راهش
اگر از راهش نباشه - حتی فقط 1 بار- براتون تٱثیرات داره از جهت یقینی

ببینید به سمت رشد و کمال یا به سمت انحراف و گمراهی اید؟

زندگی ابدی مهمه فقط
فقط 1 سال دیگه اهمیت ویژه داره
صبر بر نیش و کنایه دیگران..

اینطور فکر میکن�
خیلیا نمیدونن دقیقا و واقعا باید چطور وقتشون رو خرج کنن تا بهترین خروجی رو بگیرن؟
بیشتر اوقات را ساکتن مگر... سکوت همراه با بی‌توجهی

به باور مسلمانان از دنیا بریدهااا
واقعا چوب تو آستین میکننا