چه روزها و شَبهای بی مُلاحظهای ..
پُر از نَبودن، پُر از هیچ ..
آدمی باید بعضی از روزهایِ عُمرش رو ..
فَقط نَفَس بِکِشه و بگذرونه ..
تا به روزهائی که بِهش تَعلُق داره برسه ..
یعنی میشه؟! میرسه؟!
خَندههای عَمیقِ دِلدردآور،
چَشمهایِ پُر شوق، پُر ذوق ..
زُل زَدن به چَشمهاش، غروب ..
زیر آلاچیقِ ساحلِ دریایِ آرام ..
بویِ خوشِ زندگی ..
میرسد بَر مَشام؟!
آااااه زندگی.
#هدیــهدریــا