هیثم بن واقد گوید:شنیدم از امام صادق علیه السلام می فرمود:خداوند یکی از پیامبرانش را به قومی مبعوث ساخت و به او وحی کرد که:به قومت بگو اگر مردمی باشند که مرا اطاعت کنند و بواسطه اطاعت من در خوشی قرار گیرند و بعد از آن چیزی که من دوست دارم مردم با آن دشمنی کنند من نیز آنان را از چیزی که آنها دوست دارند به دشمنی بر می گردانم و اگر مردم قریه و خانواده ای باشند که مرا نافرمانی کنند و در اثر نافرمانیم به سختی گرفتار شوند و سپس از آنچه دشمن دارم به آنچه دوست دارم‏(از نافرمانیم به اطاعتم‏)رو گردانند من نیز آنان را از آنچه ناخوش دارند به آنچه دوست دارند برمی گردانم.و بگو بر ایشان:رحمت من بر غضبم پیشی دارد پس از رحمت من ناامید نشوید برای من بزرگ نمی باشد گناهی مگر که آنرا بیامرزم.و بگو به آنان:با عناد و جهل در معرض خشم و سخط من خود را قرار ندهند،و دوستان مرا بی ارزش نشمارند،همانا برای من به هنگام غضبم عذاب هایی است که ایشان را یارای مقاومت در برابر آنها نیست.

«مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّه»
دیدی وقتی پر از نا امیدی میشی بعد یهویی یه خوشحالی میاد تو دلت؟
اون خداست..✨

هرگاه قلبت تشنـه گشت
آن را فقط با قرآن سیراب کن
و هرگاه دچار ترس و اضطراب شد
آن را فقط با ذکر خداوند
آرامش ببخش
قلبت بـه یاد او نیاز دارد

شب ها دستِ مان بہ خدا نزدیڪ تر مےشود…نزدیڪ تر.
پس بیا دعا ڪنیم:
پروردگارا… امروزِمان را بازهم بہ ڪرمت ببخش و یارے ڪن درپیش گاهت روسفید باشیم. آمین

وقتی که بی هیچ توجهی می گویی بسم الله الرحمن الرحیم،
احتمالاً خداوند هم بی هیچ توجهی این حرف را می شنود
و بنابراین اتفاق مهمی نمی افتد.

خدایا خودت مراقب عزیزترینم باش،
که دیوار حادثه‌ها بلند است و دستان من کوتاه،
که ابرهای بیماری بسیارند و چتر امنیت من کوچک،
که اگر تو نباشی، خیالم از بابت هیچ چیز راحت نیست.
مراقب عزیزترینم باش نه روانش زار شود، نه جسمش بیمار،
که من طاقت بغض و اندوه و بیماریِ عزیز، ندارم.
عزیزترینم را ؛ به تو می‌سپار�
خودت او را میان آغوش امن خدایی‌ات جا کن،
خودت ضامن آرامش و سلامتی‌‌اش باش،
که او با ارزش‌ترین دارایی من روی زمین‌است،
و من فقط به «تو» می‌سپارمش...