کامو توی «طاعون» همه‌گیر شدن درد رو طوری شرح می‌ده که خیلی شبیه این روزهای سیل‌زده و نفرین‌شده‌ی ماست. می‌گه:
“پس از این هراس‌های طولانی گویی قلب هرکسی سخت شده بود و در کنار ناله‌ها راه می‌رفت یا می‌زیست، چنان‌که گویی این ناله‌ها، زبانِ طبیعی انسان‌هاست...”..

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))