توی دلم هجده‌تا دانشجو دم غروبی رسیدن خوابگاه و هنوز کسی از هم اتاقی‌هاشون نیومده و تک و تنها توی تاریکی اتاق نشستن روی تختشون و تکیه دادن به دیوار پشت سرشون و نور گوشی موبایلشون صورتشون رو روشن کرده و نور مهتابی‌های توی راهرو از زیر در افتاده توی اتاق، صدای اذون بلند میشه....

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))