سکانسی که امشب تو کافه نال دیدم نقطه عطفی در زندگیم بود!
پسر آدامس‌فروش شش‌هفت‌ساله اومد. بچه‌ها یه تُست شش‌تکه براش بردن. بعد از چند دقیقه که مطمئن شد مال خودشه، شروع کرد. حواس‌مون پرت شد؛ رفته بود.
یه تکه از تست رو خورده بود، جاش یه آدامس گذاشته بود :|
خدای مناعت‌طبع بود.

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))