امروز داشتیم با مادرم حرف میزدیم ... دوباره کار به اونجایی رسید که من صدامو بچگونه کردم و لوس بازی درآوردم . بعدش مادرمم صداشو مثل من بچگونه کرد .
یه لحظه برگشتم بهش بگم " مامان از سن و سالت خجالت نمیکشی ؟ "
یه لحظه نگاهم به دست و صورت چروکیده ش افتاد , به قدی که آب رفته بود برای قد کشیدن من , به ضعیفتر شدن هر روزش برای قویتر شدن من , ...
یه لحظه بغض گلومو گرفت . ساکت شدم . از خودم بدم اومد .
الانم بغضی که داره خفم میکنه و هر لحظه منتظر ترکیدنشم ...
" مـامـانـی دوسـت دارم "

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))