پر از دردم آقا، برایم دعا کن
مریضم سرا پا، برایم دعا کن
گرفتار نفسم، اسیر گناه�
تو ای روح تقوا، برایم دعا کن
بغیر از تو دیگر، کسی را ندار�
تو تنهای تنها، برایم دعا کن
زمین گیر دردم، ببین روی زرد�
فتادم من از پا، برایم دعا کن
منم رو سیاه و، منم عبد درگاه
کجایی تو مولا، برایم دعا کن
امیدم کجائی، اگر کربلایی
بیا... یا همانجا برایم دعا کن
تو با سوز سینه، چو آئی مدینه
تو را جان زهرا، برایم دعا کن
برای ظهورت ٬دعا می کنم من
تو را جان مولا، برایم دعا کن...

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]