چندسال پیش یادمه اونقدی درد وغصه داشتم که پناه بردم ب فضای مجازی،باگفتن دردام سبک شدم ولی برا این سبک شدن دلموتوی فضای مجازی باختم تا که اومدم تواین سایتوباکمک بچه های تنهایی از اونفضای مجازی دل کندم ،این متنو ک مینویسم الان ۶صبح سه شنبه ست نمیدونم تاییدمیشه یانه ولی خیلی دوست دارم تاییدبشه،نمیدومم کی دوستای گلم میخونیدش خواستم بگم زندگیم از این رو به اون روشده ایندفعه ب یکی تکیه کردم حقیقی ،وجود داره مجازی نیست،روز جمعه عقدمه ،توروخدا برا زندگی جدیدم دعاکنید
ازمدیرفورجک وکل بچه هاممنونم

از دلتنگی خستم انقدی که نمیتونم بگم چقد هرکی مثل من انقد خستس لایک کنه بفهمم تنها نیستم

دل پیش کسی باشد، وصلش نتوانی
لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی
در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
درحال فرو خوردن بغضی سرطانی
آیا شده از شدت دلتنگی و غصه
هی بغض کنی ،گریه کنی،شعر بخوانی؟
دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم
ای کاش خودت را سر قبرم برسانی

عاقبت روزی مزار سرد من
معبد دنجی برایت می شود
عکس من با اخرین لبخند من
شاهد شب گریه هایت می شود
می گذاری سر به روی قبر من
سنگ قبرم می شود دنیای تو
از تمام انچه باهم داشتی�
یاد مـــــــــــــن می ماندو فردای تــــــو
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ♡

بی طاقتی این روزها جایی دلت گیر است
بو برده ام از شهر من قصد سفر داری
بو برده ام از عطر مشکوک تنت شب ها
جایی دگر عشقی دگر یاری دگر داری
سردی زمستانی در این گرمای تابستان
لب های بی رنگ و نگاهی بی ثمر داری
آهسته گفتی: دوستت دارم و از لحنت
معلوم شد از من کسی را دوست تر داری

دلم واسه ی روزای گذشته م خیلییی تنگ شده کسیو نداشتم بهش بگم اینجانوشتم میخوادتاییدبشه میخوادنشه