جدیدا ب ی نتیجه ای رسیدم...آدم تا وقتی شرایطش رو براهه فقط باید بگه و بخنده و خوش باشه...ب هیچی هم فک نکنه....
سراغ غم و غصه نباید بری...خودش بی دعوت میاد...وقتیم بیاد دیگ ول کن نیس!
ی فرصتایی رو همینجوری من از دست دادم...نق نق الکی...گریه ی الکی ....قهر الکی.....لوس بازی...
از 17سالگیم تا حالایی ک آخرای19سالگیمه همینجوری حروم شد....
.
خیلی لطف داشتید بچه ها.قربون همتون.