از بس كه در هوايت هر ره سپرده بود�
دندانِ خشم ، خاموش ، بر دل فشرده بود�
با ياد بودنت واى ! از من نمانده چيزى
از بس كه ياد خود را از دل سِتُرْدِه بود�
دور از تو مانده بودم ، يك عمر زنده در گور
بر سخت جانى خود ، اين شك نبرده بود�
افسانه ى شگفتى ، دور از تو من ، كه ديد�
جان جاى ديگرى بود ، اما نمرده بودم !!!
زخمى به سينه دارم ، همزاد بوده با من ؟!
يا در نبرد تقدير ، اين زخم خورده بود�
وقتى بهار رويت خندان رسيد از ره
پاييز وار بى برگ ، در خود فِسُرْدِه بود�
وقتى كه كرد معشوق ، از من طلب خودم را
افسوس من ** خودم ** را ، با خود نبرده بود�
دلم گرفته آقا جان ، ديگه وقتشه ، به خدا وقتشه كه
ظهور كنى . آقا جان خشكى مكن با منِ تشنه

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))