و اما مرگ .....
زندگى مى كوشد هر آن فاصله خود را با مرگ بيشتر كند ؛ اما
مشكل اين است كه مرگ روى كول او سوار است .....!!
نسبت زنــدگــى بــه مـرگ ، نسبت هستى و نيستى است ؛ البته
نيستى موقت نسبت به موجودات اين جهان .....!!
ما كارگردان يك درصد از فيلم زندگى خود هستيم ، نــود و نُــه
درصد مابقى را مرگ كارگردانى مى كند .....!!
زنـدگـى را دار مى زنند كه عــبرت بگيرد ، امــا فقـــط خفـــقان
مى گيرد .....!!
براى نمردن بعضى ها كارهايى مى كنند كه هيـــچ گاه بـــراى
زندگى كردن نمى كنند .....!!
وقتى كارگردان ، آخرين سكانس را كــات مى كند ، معنى اش
اين نيست كه فيلم او را بـــايد تمام شده و دور ريختنى فــرض
كرد ، بلكه تازه آغاز تماشاى آن است .
مرگ هم كه مى رسد نوبت پرداختن به زندگى فرد فرا ميرسد .
خدايا كمكمان كن فيلم زندگى مان طورى نباشد كــه از ديـدن
آن توسط تو و ملائكت شرمنده باشيم .

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))