یه موقعه هایی به خاطر حرف ادم های زندگیت از نزدیک ترین تا دورترینشون یه کارایی رو نمیکنی
یه حرف هایی رو نمیزنی
همشون رو میریزی تو خودت
کم کم جمع میشن
اخرش میبینی تو موندی با یه عالمه حسرت و غم و غصه حرف های مونده تو دلت
ادم های اطرافت هم به بهونه های دیگه حرف میزنن در موردت
همش میشی پر حسرت روزایی که اونجوری که
میخواستی نگذروندیشون
پس از همین الان فقط و فقط واسه خودت زندگی کن و همونجوری باش که دوست داری
هر چند دیگران نپسندن