دنــــــــــیا ڪـوچڪـتر از آن اســـــت که گـمشــــــــــده اے را در آن یافـــــتـہ باشے...
هیچڪــــــــــس ایــــــــــنجا گـم نمــــــــــیشود!
آدمهـا بـہ همـان خونســــــــــردے ڪــہ آمــــــــــده اند
چــــــــــمدانشان را مے بندند و ناپـدیـد مے شــــــــــوند!!
یڪے در مـہ ... یڪے در غبــار ... یڪے در باران....
یڪے در باد و بــــــــــیرحم تریــــــــــنشان در بـرف....
آنــچــہ بر جا مے ماند رد پایــــــــے است
خاطرهایـے ڪـہ هر از گاه پس مے زند مثل نــــــ ــــسیم، پرده هاے اتاقـت را....