فرازی بسيار عاشقانه از دعای ندبه : ای كاش می دانستم كه کجا و كی دلها به ظهور تو ارام خواهد گرفت ؛بلکه كدامين زمین و كدامين خاک تو را در بر دارد ...... مولای من بر من سخت و گران است که همه مردم را ببينم ولی تو دیده نشوی و از تو صدایی نشنوم و نه نجوای تو را بشنوم . برمن سخت و گران است كه تنها تو گرفتار باشی و بلا تنها تو را احاطه كند و از من صداي ناله و ضجه و شكايتی به تو نرسد ... ( به اين بهانه خواستم بگم در مهديه اصفهان به یاد همه شما ودعاگو همتون هستم‏)‏

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]