ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺻﻒ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﺭﺩﺕ ، ﺑﻐﻀﺖ ، ﺯﺧﻤﺖ ، ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺎﻝ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯼ ﻭ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯼ ﺷﺎﯾﺪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﯿﺎﺑﯽ ﺍﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ ! ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﻋﺠﯿﺐ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻏﻢ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ ﺑﻨﻮﯾﺴﯽ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﻨﻮﯾﺴﯽ ﻧﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺯﯾﺒﺎ ... ﻣﺮﺳﯽ ﺑﻨﻮﯾﺴﯽ ﺗﺎ ﮐﻤﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺷﻮﯼ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﻧﺒﺎﺷﯽ ..

از دلتنگی خستم انقدی که نمیتونم بگم چقد هرکی مثل من انقد خستس لایک کنه بفهمم تنها نیستم

دل پیش کسی باشد، وصلش نتوانی
لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی
در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
درحال فرو خوردن بغضی سرطانی
آیا شده از شدت دلتنگی و غصه
هی بغض کنی ،گریه کنی،شعر بخوانی؟
دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم
ای کاش خودت را سر قبرم برسانی

عاقبت روزی مزار سرد من
معبد دنجی برایت می شود
عکس من با اخرین لبخند من
شاهد شب گریه هایت می شود
می گذاری سر به روی قبر من
سنگ قبرم می شود دنیای تو
از تمام انچه باهم داشتی�
یاد مـــــــــــــن می ماندو فردای تــــــو
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ♡

بی طاقتی این روزها جایی دلت گیر است
بو برده ام از شهر من قصد سفر داری
بو برده ام از عطر مشکوک تنت شب ها
جایی دگر عشقی دگر یاری دگر داری
سردی زمستانی در این گرمای تابستان
لب های بی رنگ و نگاهی بی ثمر داری
آهسته گفتی: دوستت دارم و از لحنت
معلوم شد از من کسی را دوست تر داری

دلم واسه ی روزای گذشته م خیلییی تنگ شده کسیو نداشتم بهش بگم اینجانوشتم میخوادتاییدبشه میخوادنشه