فکرم همه جا هست ولی پیش خدا نیست
سجاده ی زر دوز که محراب دعا نیست
گفتند سر سجده کجا رفته حواست
اندیشه ی سیال من ای دوست کجا نیست؟
از شدت اخلاص من عالم شده حیران
تعریف نباشد ابدا قصد ریا نیست
از کمیت کار که هر روز سه وعده
از کیفیتش نیز همین بس که قضا نیست
یک ذره فقط کند تر از سرعت نور است
هر رکعت من حاىز عنوان جهانیست
این سجده ی آخر نکند سجده ی سحو است
چندیست که این حافظه در خدمت ما نیست
ای دلبر من تا غم وام است و تور�
محراب به یاد خم ابروی شما نیست
بی دغدغه یک سجده ی راحت نتوان کرد
تافکر من از قسط عقب مانده جدا نیست
یک سکه سپردند دوتا سکه گرفتند
گفتند که این بهره ی بانکی ست ربا نیست
از بس که پی نان حلالیم شب و روز
در سجده ی ما رونق اگر هست صفا نیست
گویند که گنجی ست به هر سجده بیایید
من رفتم و پیدا نشد این گونه نیا نیست
به به چه نمازی ست، همین است که گویند
راه شعرا دور ز راه عرفا نیست

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))